10 KASIM 1938

                       Atatürk,Temmuz sonlarına kadar Savarona'da kaldı,  hastalığı ağırlaşınca Dolmabahçe Sarayı'na getirildi. O'nun hastalığını duyan Türk halkı, saÄŸlığıyla ilgili haberleri heyecanla takip ediyordu.  Hastalığının ciddiyetini anlayan  Önderimiz  5 Eylül 1938'de vasiyetini yazıp servetinin büyük bir kısmını Türk Tarih ve Türk Dil kurumlarına bağışladı.

            Ekim ayı ortalarında durumu düzelir gibi oldu. Ä°stanbul’dan  Ankara'ya gelip çok arzuladığı cumhuriyetin on beÅŸinci yıl dönümü törenlerine katılamadı.

            Atatürk,1 Kasım 1938'de Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin açılış töreninde de bulunamadı. Hazırladığı açılış nutkunu BaÅŸbakan Celâl Bayar okudu. Bu nutkunda ülkenin imarı, saÄŸlık hizmetleri ve ekonomi konularındaki faaliyetleri,  eÄŸitim ve kültür konularına  deÄŸinildi,   Atatürk, ölümüne kadar memleket meselelerinden bir an olsun uzak kalmamıştı.

            Atamızın hastalığı tekrar ÅŸiddetlendi. 8 Kasımda saÄŸlığıyla ilgili raporlar yayımlanmaya baÅŸlandı. Bütün memleketi tekrar derin bir üzüntü kapladı. Her Türk'ün kalbi onun kurtulması dileÄŸiyle çarpıyordu. Ancak, kurtarılması için gösterilen çabalar sonuç vermedi ve korkulan oldu. Dolmabahçe Sarayı'nda 10 Kasım 1938 sabahı saat dokuzu beÅŸ geçe, Mustafa Kemal Atatürk aramızdan ayrıldı.

            Bütün devletler onun cenaze töreninde bulunmak üzere temsilciler göndererek, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusuna karşı duydukları derin saygıyı belirten mesajlar gönderdiler.

             Atatürk'ün vefatı üzerine CumhurbaÅŸkanı seçilen Ä°smet Ä°nönü, Türkiye Büyük Millet Meclisi BaÅŸkanı, Bakanlar, Genelkurmay BaÅŸkanı, Milletvekilleri ile Ordu ve Devletin ileri gelenleri tarafından karşılanan cenaze, Türkiye Büyük Mîllet Meclisi önünde hazırlanan katafalka kondu. Daha sonra Atatürk'ün tabutu katafalkta alınarak. Etnografya Müzesinde hazırlanan geçici kabre kondu.

            Türk Milleti, bu büyük insana lâyık, Ankara Rasattepe'de  Anıtkabir yaptırdı. 10 Kasım 1953'te Etnografya Müzesinden alınan Atatürk'ün naaşı Anıtkabir'e getirildi. Burada yurdun her ilinden getirilmiÅŸ olan vatan toprakları ile hazırlanan ebedî istirahatgâhına yerleÅŸtirildi. 

Beni görmek demek, mutlaka yüzümü görmek deÄŸildir. Benim fikirlerimi, benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız bu kâfidir.

            Ä°ki Mustafa Kemal vardır: Biri ben, et ve kemik, geçici Mustafa Kemal... Ä°kinci Mustafa Kemal, onu "ben" kelimesiyle ifade edemem; o, ben deÄŸil, bizdir! O, memleketin her köÅŸesinde yeni fikir, yeni hayat ve büyük ülkü için uÄŸraÅŸan aydın ve savaÅŸçı bir topluluktur. Ben, onların rüyasını temsil ediyorum. Benim teÅŸebbüslerim, onların özlemini çektikleri ÅŸeyleri tatmin içindir. O Mustafa Kemal sizsiniz, hepinizsiniz. Geçici olmayan, yaÅŸaması ve baÅŸarılı olması gereken Mustafa Kemal odur!  Atamızı söylediÄŸi bu sözleriyle anar,  nur içinde yatsın;